იგორ სტრავინსკიც, ისევე როგორც საბჭოთა რუსეთიდან ლტოლვილი სხვა დანარჩენები, ფულისა და თავშესაფრის გარეშე დარჩა. 1920 წლის ზაფხულში ის კოკო შანელმა პარიზის მახლობლად მდებარე ვილაში მიიწვია. იგი სტუმრად მეუღლე კატერინასთან და ოთხ შვილთან ერთად ჩავიდა. სტრავინსკისა და შანელს შორის წარმოქმნილი იდუმალი ვნება მათი მომავალი წარმატების საწინდარი ხდება. სიყვარული არც ისე ხანგრძლივი აღმოჩნდა, თუმცა, მოგონება ცხოვრების ბოლომდე გაჰყვათ.